Lato w teatrze
Teatr Bagatela
edycja 2013

 

Idea projektu

Lato w teatrze w Bagateli

Prowadzący warsztaty

Patroni medialni i sponsorzy

Strona główna

 

Blog:

14 lipca

Teatr jest najbardziej soczystą formą sztuki

Z kolegą z grupy aktorskiej Sebastianem Tokarczykiem rozmawia Agnieszka Szczurek

Agnieszka Szczurek: Wiem, że mieszkasz w Tarnowie. Czy masz siłę codziennie przyjeżdżać do Krakowa?

Sebastian Tokarczuk: Jak najbardziej! Gdyż mam motywację, bo teatr od dłuższego czasu jest moją pasją. Na co dzień występuję w "Teatrze Beznazwy", gdzie regularnie wystawiamy spektakle, a reżyserem jest pani Małgorzata Jasiak. Godzina drogi do Krakowa nie jest dla mnie problemem, a taka szansa jak te warsztaty nie zdarza się codziennie.

W jakich spektaklach dotąd brałeś udział?

W bajce "O smoku wawelskim", potem w sztuce "Uwierz w Boże Narodzenie", wystawionej w Teatrze im. L. Solskiego. Grałem tam jedną z głównych ról. Ten spektakl poruszał temat samotności młodzieży w Wigilię. Moja ostatnia rola to bohater komedii Aleksandra Fredry "Świeczka zgasła”.

Która z tych trzech ról sprawiła Ci największą trudność?

Najtrudniejszą rolą do zagrania była postać Iwo z "Uwierz w Boże Narodzenie", ponieważ była całkowicie odmienna od mojej osobowości. Iwo był bardzo buntowniczą osobą, w przeciwieństwie do mnie.

Skoro postać Iwa kontrastuje z Tobą, to jaki ty jesteś?

On był egoistyczny, a ja staram się myśleć o innych osobach.

Powiedziałeś że ty się nie buntujesz. Czy nie sądzisz jednak, że bunt jest potrzebny, aby dobrze funkcjonować w społeczeństwie?

Owszem, gdy jest to zdrowy bunt, a nie bezsensowne negowanie wszystkiego, co jest na tym świecie.

Czy teatr to dobre miejsce dla buntu?

Szeroko pojęta sztuka jest idealnym miejscem dla buntu, a według mnie teatr jest najbardziej soczystą formą sztuki.

Przedtem stwierdziłeś, że nie jesteś buntownikiem, a teraz opowiadasz, że teatr to dobre miejsce dla buntu. Jak to z tym jest?

Jeśli mówimy o spektaklu w ramach tego projektu, to grając w nim, buntuję się przeciwko wszechogarniającej konsumpcji, byciu osobą obojętną i wygodną.

Czy Dariusz Starczewski według Ciebie jest buntownikem?

Jest osobą, która pokazuje nam temat od innej strony, otwiera furtkę, abyśmy dokonywali wyborów i daje wolną rękę. Myślę jednak, że raczej się nie buntuje.

Czy to znaczy, że jest dobrym reżyserem?

Tak. Gdy my dajemy pomysły, on ukierunkowuje nas tak, aby wyszło dobrze.

Czy mimo twoich doświadczeń coś w grze sprawia Ci trudność?

Trudne jest odcięcie swojego życia od bohatera.

Dlaczego to jest konieczne? Nie można być sobą na scenie?

Według metod, które stosujemy, dążymy do konkretnego celu i odrzucamy siebie na tyle, na ile się da.

Czy to jest przepis na aktora?

O to możesz zapytać aktora, który jest na scenie od 50 lat. Mój trzyletni staż jest w takim porównianiu niczym.

Gdybyś ty był reżyserem, jaki temat spektaklu byś zaproponował?

Myślę, że coś z życia młodzieży. To jak się uczą, jak spędzają czas, pokazałbym ich zainteresowania. O galerii handlowej wiemy dużo, ale o naszym życiu jeszcze więcej, więc może warto byłoby się tą wiedzą podzielić.

 

...


Suknia z szarego papieru czeka już na sobotnią premierę, jednorożcowi brakuje jeszcze tylko rogu i grzywy, duże oczy turlają się po stoliku. Szyją, sklejają, wycinają… w pracowni artystycznej praca wrze.

Także aktorzy nie mają wolnej niedzieli. Intensywnie pracują nad kolejnymi scenami. Jak się okazuje nawet jeden intrygujący gest może stać się inspiracją do zbudowania całej sekwencji ruchów. Reżyser zauważa każdy interesujący detal, wyławia go czasem z totalnego scenicznego chaosu.

A za kolejnymi drzwiami... malowanie koszulek. Impresjonistyczne plamy, ekspresjonistyczne kontury, kolorowe kreski – każdy może zaprojektować swoją koszulkę i wyrazić siebie. Nawet pani Renata Derejczyk znalazła czas, między pracami biurowymi a organizowaniem kolejnych atrakcji dla młodzieży, by wziąć do ręki pędzel.

Mimo że uczestnicy przyporządkowani są do określonych grup, angażują się w prace innych zespołów. Mają wiele talentów, a warsztaty umożliwiają im wszechstronny rozwój.

Anna Zganiacz


^ do góry